DROGIE SIOSTRY, DRODZY BRACIA

Rozpoczęliśmy szczególny okres w liturgii Kościoła, jakim jest Wielki Post. W Wielkim Poście powinniśmy częściej zwracać uwagę na symbol Męki Pańskiej. Znak krzyża to najbardziej zwięzłe wyznanie wiary, najkrótsza modlitwa, najprostszy egzorcyzm, gdy trzeba się zmierzyć ze złem, ale przede wszystkim znak krzyża świętego jest wyrazem nieskończonej miłości Boga do człowieka, jest ośrodkiem całej ludzkości i całego stworzenia, jest centralnym miejscem życia chrześcijańskiego i niech będzie w centrum naszej pobożności, niech będzie nam przewodnikiem w całym naszym życiu, niech będzie wstępem do każdego naszego przedsięwzięcia, do codziennego boju o doczesne i wieczne szczęście dla nas i naszych bliźnich.

Bądźmy przyjaciółmi Krzyża. Św. Ludwik M. Grignon de Mountfort napisał: Doskonały przyjaciel Krzyża to człowiek prawdziwie noszący w sobie Chrystusa, albo raczej drugi Chrystus, tak iż słusznie może powiedzieć o sobie za apostołem: ”Żyję już nie ja, ale żyje we mnie Chrystus”. Przyjaciel Krzyża - to człowiek spośród wielu tysięcy przez Boga wybrany, przepojony gorącą miłością Krzyża, który umiłowaniem pokory niszczy pychę szatana, umiłowaniem ubóstwa zwycięża chciwość świata, zaś umiłowaniem cierpienia zabija w sobie pożądliwość ciała. Doskonałym przyjacielem Krzyża był nasz zakonodawca św. Franciszek.

Krzyż jest wzorem wszelkich cnót – czytamy w wykładach św. Tomasza z Akwinu. Szukasz oto przykładu miłości? Nikt nie ma większej miłości, gdy kto życie swoje oddaje za przyjaciół swoich. Szukasz cierpliwości? Największą znajdziesz na krzyżu. Szukasz przykładu pokory? Popatrz na Ukrzyżowanego; Oto Bóg zechciał być sądzony przez Piłata i umrzeć. Szukasz przykładu posłuszeństwa? Naśladuj tego, który stał się posłuszny Ojcu aż do śmierci.

Módlmy się w tym szczególnym czasie o to, abyśmy nigdy nie wzgardzili tą Miłością, która jest największa, która się wyraziła przez krzyż, a bez której życie ludzkie nie ma ani korzeni, ani sensu, abyśmy zasłużyli na zaszczytną nazwę przyjaciół Krzyża.

Prośmy też o to Maryję, Matkę Pięknej Miłości, której duszę przenika miecz boleści i ukochajmy ją całą duszą, całym sercem. „Bez Maryi trudno byłoby żyć na świecie” (bł. Edward Bojanowski).

Wielki Post kończy się radosnym porankiem Wielkanocnym, zwycięstwem nad śmiercią. Składajmy sobie najserdeczniejsze życzenia, aby owoce tego zwycięstwa były także widoczne w naszym życiu. Im głębiej łączymy się z Jezusem ukrzyżowanym, tym radośniej uczestniczyć będziemy w chwale Jego Zmartwychwstania.

Życzę Wam Drogie Siostry, Drodzy Bracia, radosnego przeżywania Świąt Wielkanocnych, niech radość ze Zmartwychwstania Chrystusa stanie się udziałem nas wszystkich.

Wasz brat Adam Smoleń

WIELKI POST 2010

BŁ. ANIELA PIELGRZYMUJE DO NASZYCH WSPÓLNOT

Relikwiarz bł. Anieli Salawy

W Bazylice św. Franciszka w Krakowie, jak co miesiąc, w dziewiątym dniu czerwca, dzień po liturgicznym wspomnieniu św. Jadwigi Królowej, Patronki Regionu Krakowskiego, została odprawiona o godz. 16.30 Msza św. w intencji i z modlitwami o rychłą kanonizację Bł. Anieli Salawy. Był to też ostatni wtorek Nowenny przed uroczystością św. Antoniego Padewskiego, a równocześnie 30. rocznica spotkania w Bazylice Ojca Świętego Jana Pawła II z chorymi oraz trzecia rocznica śmierci O. Symeona Barcika OFMConv, wicepostulatora w procesie kanonizacyjnym Bł. Anieli. Koncelebrze Mszy św. przewodniczył O. Ludwik Kurowski OFM, asystent Regionu Krakowskiego FZŚ, a kazanie okolicznościowe wygłosił O. Andrzej Prugar OFMConv, dyrektor Instytutu Studiów Franciszkańskich. W koncelebrze Mszy św. uczestniczyli także m.in. O. Bolesław Kanach OFMCap, asystent narodowy, O. Stanisław Sikora OFMConv, odpowiedzialny za promocję kultu Bł. Anieli.

Taka liczba intencji zgromadziła też odpowiednio dużą liczbę wiernych. Szczególnie licznie przybyli Franciszkanie świeccy, zwłaszcza z Regionu Krakowskiego. Przybyli oni do swojej narodowej Patronki, od grobu której na początku czerwca zwykle pielgrzymowali na Wawel do grobu św. Jadwigi Królowej, Patronki Regionu. W tym roku pielgrzymka Od Służącej do Królowej miała nieco inny charakter, oprócz tego, że została zorganizowana spontanicznie, to jej umiejscowienie ograniczone zostało tylko do Bazyliki św. Franciszka.

To był także ważny moment dla całej Wspólnoty Narodowej FZŚ w Polsce, bowiem z rąk O. Stanisława podczas tej Mszy św. Przełożony narodowy, Br. Adam Smoleń, w imieniu Rady Narodowej uroczyście odebrał Relikwie Bł. Anieli. Od tej pory Bł. Aniela Salawa będzie pielgrzymować do Wspólnot FZŚ, by wszyscy, którzy tego pragną, a nie są w stanie z różnych przyczyn nawiedzić Jej grobu, mogli spotkać się z Nią w swoich miejscach zebrań braterskich i modlitwy wspólnotowej.

Po Mszy św. Relikwie procesyjnie przeniesiono do kaplicy Męki Pańskiej, gdzie znajduje się ołtarz Bł. Anieli. Tam też odprawione zostało comiesięczne nabożeństwo z podziękowaniami za otrzymane łaski oraz prośbami skierowanymi do Boga za przyczyną Bł. Anieli przez Jej czcicieli. Po modlitwach w intencjach składanych przez wiernych oraz modlitwie o rychłą kanonizację, nastąpiło zawierzenie Wspólnoty Narodowej FZŚ Błogosławionej Anieli.

Słowa zawierzenia wypowiedziane zostały w Roku Jubileuszu Franciszkańskiego jako zobowiązanie Franciszkanów świeckich w Polsce do jeszcze większego doskonalenia się w życiu Ewangelią na co dzień w aktualnych warunkach społecznych, zawodowych, rodzinnych. Są dla szczególnym zadaniem teraz i na przyszłość. Na zakończenie nabożeństwa nastąpiło błogosławieństwo i uczczenie Relikwii.

Po uroczystościach w kościele przy wspólnym stole w zakonnym refektarzu spotkali się Franciszkanie świeccy z miejscową Wspólnotą Klasztorną i Seminaryjną Braci Mniejszych Konwentualnych. Był to też czas wspólnej radości i braterskich rozmów. Przy okazji tego spotkania można było zaopatrzyć się w najnowszą publikację autorstwa O. Symeona Barcika zatytułowaną Błogosławiona Aniela Salawa, którą ze względu na jej zawartość szczególnie polecam wszystkim Siostrom i Braciom z Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce.

Jadwiga Wojas

AKT ZAWIERZENIA
Błogosławionej Anieli Salawie
Patronce Wspólnoty Narodowej
Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce

Błogosławiona Anielo, Córko duchowa św. Franciszka z Asyżu, nasza Siostro, obrana w 1992 roku na Patronkę świeckich franciszkanów przez Kapitułę Narodową Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce, dzisiaj u stóp tego ołtarza, chcemy powierzyć Ci codzienne sprawy naszego życia, cierpienia serca, niedomagania ciała, słabości ducha, niewierności i zaniedbania, ale także wszystkie starania, dokonania i dobre dzieła.

W roku Jubileuszu Franciszkańskiego, uroczyście przyjmując Twoje Relikwie, pragniemy zobowiązać się do odnowy naszego życia, do jeszcze wierniejszego wypełniania naszego powołania, do doskonalszej realizacji Franciszkowego charyzmatu, zgodnie z Ewangelią naszego Pana i na wzór naszego Zakonodawcy.

Pragniemy także naśladować Ciebie w całkowitym zaufaniu Bogu, w wielkiej pokorze, w traktowaniu pracy, naszych obowiązków oraz zadań jako Bożego daru i wykonywać je w całkowitym oddaniu, z pełną dyspozycyjnością dla Boga i dla bliźnich.

Prosimy Cię, o Twoje nieustanne wstawiennictwo i orędownictwo za nami, abyśmy z pomocą Boga Wszechmogącego i zgodnie z Jego wolą wzrastali w świętości i stawali się coraz gorliwsi w dawaniu świadectwa życia ewangelicznego, niosąc całemu światu POKÓJ I DOBRO.

W Krakowie, w Bazylice Świętego Franciszka z Asyżu
9 czerwca 2009 roku